ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ

1) Μέσα από τη δομή και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος, το περιεχόμενο των σπουδών, αντιλαμβανόμαστε τις αρχές, τις αξίες, τους προσανατολισμούς της κοινωνίας. Ο διαφορετικός ρόλος του συστήματος κατατείνει στη δημιουργία ενός ανθρώπινο τύπου ομολόγου, με το πνεύμα και τις ανάγκες της συγκεκριμένης κοινωνίας.

2) Μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα μεταδίδονται οι συσσωρευμένες γνώσεις, οι σύγχρονες κατακτήσεις της επιστήμης, της τέχνης και του πολιτισμού ->στόχος η συγκρότηση ενός γνωστικού υπόβαθρου που θα κάνει το άτομο ικανό ν’ αντιμετωπίσει διάφορα αντικοινωνικά φαινόμενα, ν’ αναπτύξει τις κρίσεις του, να προσανατολιστεί  επαγγελματικά.

3) Μέσα από την εκπαίδευση διαμορφώνεται η εθνική συνείδηση, γνωστοποιούνται οι εύνοιες της δημοκρατίας, της πολιτικής ευθύνης, της συμμετοχής.

συμμετοχής.

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

1.Επιστημονική – Τεχνολογική Επανάσταση και Εκπαίδευση

  • Η εργασία «πνευματικοποιείται».
  • Ο άνθρωπος εξάρτημα της μοντέρνας μηχανής (Η/Υ).
  • Καθολική μόρφωση, νέες επιστημονικές ειδικότητες.
  • Ταχεία ανανέωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
  • Υψηλή ποιότητα γνώσεων.

2. Αλλαγές στα πολιτικά συστήματα

  • Δημοκρατία και σεβασμός ανθρώπινων δικαιωμάτων-> βασικές αρχές διαμόρφωσης πολιτών.
  • Αντιφατική εποχή: πολιτική ελευθερία αλλά και φαινόμενα αυταρχισμού, ρατσισμού…..

3. Πολιτιστική Διεθνοποίηση

  • Η ανταλλαγή πολιτιστικών προϊόντων θα ήταν θετική , αν η διεθνοποίηση βασιζόταν στην ισοτιμία των χωρών.
  • Σήμερα μιλάμε για εισβολή πολιτιστικών προϊόντων των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών. (πολιτισμικός ιμπεριαλισμός)
  • Αρα θα πρέπει να δοθούν εφόδια, ώστε ο νέος ν αντιμετωπίσει την αισθητική ισοπέδωση και να αφομοιώσει δημιουργικά πληροφορίες και αξίες.

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

1.Αύξηση αναλφαβητισμού: δύο μεγέθη-> οργανικός και λειτουργικός  αναλφαβητισμός.

2.Διαφορά μόρφωσης αστικών κέντρων και επαρχίας.

3.Τυπική και στενή εξειδίκευση.

4.Παροχή τυποποιημένων γνώσεων.

5.Χαμηλές οικονομικές δαπάνες.

6.Ο υποβαθμισμένος ρόλος του εκπαιδευτικού.

 

ΑΞΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

1.Εκπαίδευση και Εργασία. Εργασία και Ζωή.

2.Εκπαίδευση και Παιδεία.

3.Εκπαίδευση και Δημοκρατία(αξιοκρατία-ισότητα-ελευθερία)

4.Εκπαίδευση και Πολιτιστική Ζωή- Εθνικός Πολιτισμός και Ταυτότητα.

5.Εκπαίδευση και Κοινωνική Δομή.

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ

1.Δαμασμός της ζωώδους φύσης.

2.Εκλεπτύνουν το ψυχισμό τους ευαισθητοποίηση.

3.Συντελεστές στην κοινωνική-πολιτιστική πρόοδο.

4.Καλλιέργεια του νου, των αισθημάτων, της ψυχής, της κρίσης.

5.Ανάπτυξη ηθικών αξιών.

6.Εκπλήρωση επαγγελματικού και κοινωνικού προορισμού.

7.Σύμμετρη ανάπτυξη σώματος και πνεύματος.

8.Διαμόρφωση ηθικής, κοινών, πολιτικής, θρησκευτικής, εθνικής συνείδησης.

9.Ευθυνοποίηση.

 

Ο ΡΟΛΟΣ/ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Η παιδεία πρέπει:

  1. Να αναφέρεται στην ανάγκη συνύπαρξης των λαών.
  2. Να καλλιεργεί το σεβασμό στον άνθρωπο.
  3. Να μην καλλιεργεί την προγονοπληξία, τον εθνικισμό, τις φυλετικές και εθνικές προκαταλήψεις.
  4. Να οργανώσει πολιτιστικές εκδηλώσεις ανάμεσα σε μαθητές διαφόρων χωρών.
  5. Επιμόρφωση εκπαιδευτικών.
  6. Σωστή και αμερόληπτη διδασκαλία της ιστορίας.
  7. Ενίσχυση πνεύματος διεθνούς αλληλεγγύης.
  8. Διδασκαλία του σεβασμού προσωπικότητας και ανθρώπινων δικαιωμάτων.
  9. Καλλιέργεια συνείδησης ανεξαρτησίας λαών.
  10. Διοργάνωση εκδηλώσεων.
  11. Διδασκαλία ανθρώπινων αξιών.
  12. Πλήρης ενημέρωση.

 

ΕΘΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ-ΠΑΙΔΕΙΑ & ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ –ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

Α) ΠΑΙΔΕΙΑ & ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

1.Το άτομο έρχεται σε επαφή με την τέχνη, την κουλτούρα, τον πολιτισμό της χώρας του.

2.Μαθαίνει τη μητρική του γλώσσα.

3.Γνωρίζει την ιστορία του.

4.Βιώνει τα ήθη, τις παραδόσεις, τη νοοτροπία του πολιτισμού του.

  • Επειδή όλα τα παραπάνω αποτελούν τις πολιτιστικές αξίες του έθνους του, μαθαίνει να τις σέβεται, να συγκρίνει με άλλους πολιτισμούς, να αξιολογεί, να αποφεύγει τη ξενομανία. Στο συγκεκριμένο συμβάλλει και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης.

Β) ΠΑΙΔΕΙΑ & ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

  1. Διαστρέβλωση της ιστορίας , παραχάραξη και αποσιώπηση ιστορικών γεγονότων.
  2. Υπερτονισμός και μυθοποίηση εθνικών χαρακτηριστικών.
  3. Επιλεκτική και προπαγανδιστική προσέγγιση της τέχνης.
  4. Ρατσιστική συμπεριφορά και διακρίσεις.
  5. Άγνοια και υποτίμηση άλλων πολιτισμών.

Γ)ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

  1. Ο εθνικιστής σέβεται και αναγνωρίζει τη σημασία – αξία της εθνικής αυτοδυναμίας-ανεξαρτησίας. Άρα δεν ισοπεδώνει, δεν απορρίπτει, δεν περιφρονεί άλλους λαούς.
  2. Μόνο η ανθρωπιστική παιδεία, που δε σημαίνει στείρα και χρηστική μάθηση, αλλά ποιοτική και ευρύτερη γνώση πολιτισμών, οδηγεί στον καθολικό ανθρωπισμό.
  3. Μέσω της παιδείας το άτομο αντιλαμβάνεται την παγκοσμιότητα των προβλημάτων και την αναγκαιότητα-συλλογικής- κοινής δράσης.
  4. Η ανθρωπιστική παιδεία σέβεται τη μοναδικότητα, την ετερότητα, τον ΑΝΘΡΩΠΟ.
  5. Η ανθρωπιστική παιδεία γαλουχεί τα άτομα με πνεύμα ανθρωπιάς, ελευθερίας, ισότητας, δημοκρατίας. Ετσι μεταγγίζει ένα παγκόσμιο όραμα για ποιότητα ζωής. Για το όραμα αυτό, πρέπει οι λαοί να είναι συνεργάτες και όχι εχθροί.

 

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ:

  1. Η παιδεία του σήμερα έχει συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε ταυτίστηκε τελικά με την εκπαίδευση, κατάντησε τελικά εξειδικευμένη γνώση, που προετοιμάζει ειδικούς, ειδήμονες αλλά όχι ανθρώπους.
  2. Οι προσανατολισμοί της αντανακλούν τα οράματα της κοινωνίας μας, είναι τέτοιοι που εξαφανίζουν τον παράγοντα άνθρωπο, μεταλλάσσοντας τον σε καλορυθμισμένο ρομπότ.
  3. Δημιουργείται ένας τύπος ανθρώπου, στεγανός που καταναλώνει όλα τα καλά του στοιχεία για να αποδώσει στην ειδικότητα του.
  4. Οι νέοι σήμερα γνωρίζουν άριστα την έλξη της βαρύτητας αλλά δεν γνωρίζουν την έλξη της αγάπης.
  5. Σήμερα έχουμε εξακοντίσει την τεχνολογία στα ύψη, αλλά παράλληλα παρατηρείται επιβράδυνση του ηθικό-πνευματικού πολιτισμού.
  6. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή: οι κοινωνίες Βαβέλ των παράλληλων μονολόγων.
  7. Ο κίνδυνος του 19ου αιώνα ήταν πως οι άνθρωποι ήταν δούλοι. Ο κίνδυνος του 20ου αιώνα είναι πως θα γίνουν ρομπότ.(Φρομ)